Soms is het mooiste project er één waar je voor de tweede keer komt.
Hoe het begon
Drie jaar geleden installeerden we hier de eerste helft van het verhaal: twee rekken heatpipes, een Hydrohub besturingskast in de garage, en daaronder — letterlijk onder de vloer — een Hydrobag van 1.000 liter. De warmtebuffer zit uit het zicht, neemt geen woonruimte in, en de kast erboven doet het denkwerk.
Eerlijk is eerlijk: destijds bleef de CV-ketel gewoon staan. Als back-up, voor de dagen dat de zon het niet trekt. Dat was toen de juiste keuze, en dat vertelden we er ook bij. Een warmtebatterij is opslagmedium — hij is zo goed als wat je erin kunt laden.
De tweede stap
Nu was de klant toe aan een warmtepomp. En dat is precies waar het systeem zich uitbetaalt: de infrastructuur lag er al.
De oude CV-ketel eruit. Op diezelfde plek een tapwaterboiler van 200 liter terug. De Newntide 12 kW R290 op de overkapping, direct naast de heatpipes die daar al drie jaar hun werk deden. En daarna de kabel naar de besturingskast in de garage — die al klaarlag om er een warmtebron bij te krijgen.
Geen sloopwerk. Geen opengebroken vloeren. Geen dagen zonder warm water. De klant heeft er nauwelijks iets van gemerkt, en dat is geen toeval: zo is de installatie destijds opgezet.
Wat de kast nu doet
- de Hydrobag laden, voor later
- de tapwaterboiler op temperatuur brengen
- rechtstreeks afgeven aan de vloerverwarming
Heatpipes, warmtepomp en zonnepanelen voeden samen die twee vaten. De software kiest steeds de goedkoopste en duurzaamste route. Het doel: de donkere uren zo lang mogelijk overbruggen op warmte die er al ligt, zonder dat de warmtepomp aanslaat.
Wat er nu staat
2 rekken heatpipes · Hydrobag 1.000 liter (onder de garagevloer) · Hydrohub besturingskast · Newntide warmtepomp 12 kW R290 · tapwaterboiler 200 liter · zonnepanelen
Het resultaat
Volledig van het gas. Een eigen warmtebatterij die zoveel mogelijk op eigen opwek wordt gevuld. En daarmee een stuk minder afhankelijkheid van het net — en van wat het net die dag kost.
